Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 15 Μαΐου 2009

Σαν παλιό σινεμά...

Κι ενώ ημείς οι δυστυχείς κοινοί θνητοί εναγωνίως αναζητούσαμε απάντηση εις τα ακανθώδη από τους διανοητάς και αισθητάς και επαΐοντας κάπως έτσι...






... ενώ το ποίημα που συνθέτουμε από τα νεανικά μας χρόνια είναι περίπου αυτό...






Ακούμε πάντα αυτό:





Ίδιο και απαράλλαχτο...

Απλοϊκό και αφελές το παρακάτω...




Όμως αληθές και ιστορικά αποδεδειγμένο. Ανεξαρτήτως από το αν το εμφυλιακό σκηνικό στην Ελλάδα του 1948 ήταν τέτοιο που δε θα επέτρεπε μία περισσότερο de profundis ανάλυση και εμπεριέχει και τα απαραίτητα στοιχεία της προπαγάνδας, αφού διαφορετικά δε θα περνούσε από τη λογοκρισία.

Το διά ταύτα; Κάποιες απορίες και απέλπιδες κραυγές γιατί ειπώθηκε ένα "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" σε φθηνή variation και φευ! δεν το εκστόμισε καν ένας Χαρίλαος Τρικούπης...


Vejen Δανίας 15 Mαΐου 2009. "Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας", αληθής ο Σαιξπήρος. Αλλά, θα μπορούσαμε άραγε να ψάξουμε να βρούμε τι δεν υπάρχει σάπιο στη Δημοκρατία της Ελλάδας;


© Ελένη Καλλιανέζου

buzz it!

Κυριακή 22 Μαρτίου 2009

Τι κάνεις σύντροφε Αλέκο; Κουκιά σπέρνω...

Στην Αυγή της Κυριακής ο Αλέκος Αλαβάνος έδωσε συνέντευξη εφ' όλη της ύλης. Μπορείτε να την διαβάσετε ΕΔΩ και να βγάλετε τα συμπεράσμάτα σας. Ομως δεν μπορώ να μην σας μεταφέρω την απάντηση που έδωσε στο ερώτημα "τι άφησε πίσω ο Δεκέμβρης". Διαβάστε...

* Τον Δεκέμβριο είχατε μιλήσει για την εξέγερση των νέων που σας θύμιζε τον Μάη του '68. Τι άφησε πίσω της η μεγάλη κινητοποίηση των νέων;

Κατά σύμπτωση, προχθές, αργά το βράδυ έβλεπα ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ για το 1968: Όχι μόνο για τον Μάη στη Γαλλία. Αλλά και για την δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, του Ρόμπερτ Κένεντι, την Άνοιξη της Πράγας, το αντιπολεμικό κίνημα για το Βιετνάμ, τη φοιτητική έκρηξη στο Μεξικό λίγο πριν τους Ολυμπιακούς, τους χίπις. Το 1968 είναι ίσως η μεταπολεμική χρονιά, η πιο πυκνή σε νέα κινήματα σε όλο τον πλανήτη. Την ίδια στιγμή, στο ντοκιμαντέρ αυτό έβλεπα κυβόλιθους από τα πεζοδρόμια της γαλλικής πρωτεύουσας να μετατρέπονται σε αυτοσχέδια όπλα, πλιάτσικο από τους αφροαμερικανούς στα μαγαζιά της Αλαμπάμα, γενίκευση του LSD στη γενιά του Woodstock.

Πιστεύω βαθιά στις ειρηνικές μορφές πάλης της αριστεράς. Ο Νέλσον Μαντέλα αποτελεί ένα μεγάλο πρότυπο. Όμως, δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να έχουμε ανάδειξη καθαρών κινημάτων αμφισβήτησης χωρίς τα παράπλευρα αυτά φαινόμενα. Είναι δυνατό μάλιστα να έχουμε αυτά τα φαινόμενα, χωρίς να έχουμε καν κοινωνικά κινήματα. Επαναλαμβάνω, πολλά εξαρτώνται από την ικανότητα της αριστεράς να ασκήσει έναν ηγεμονικό ρόλο στο επίπεδο των αξιών, των ιδεών, των πολιτικών πρωτοβουλιών. Από εκεί και πέρα, άφησε τίποτε ο Μάης του 1968, για να αφήσει και ο δικός μας Δεκέμβρης;

Αν βλέπατε το ντοκιμαντέρ, θα λέγατε: όχι. Όλα τελειώνουν με την τεράστια διαδήλωση της σιωπηλής πλειοψηφίας στο Παρίσι και την θριαμβευτική επάνοδο του Ντεγκώλ. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι ο Μάης του '68 άφησε τη «φαντασία στην εξουσία», το «όσο περισσότερο καταναλώνουμε, τόσο λιγότερο θα ζήσουμε». Άνοιξε το δρόμο για τη συνάντηση της νεολαίας με τον αγώνα για τις ελευθερίες και την οικολογία. Κάθε κίνημα λοιπόν, και των δικών μας μαθητών, αφήνει πολλά πίσω του. Το θέμα είναι να μην αφήνει η αριστερά πίσω της τα κινήματα, να μη τα φοβάται και τα εξορκίζει, να μη σέρνεται με βαριά καρδιά ελπίζοντας στην εξάντλησή τους, όπως έγινε με το Γαλλικό Κ.Κ. το '68.

Σχόλιο "Πιπεριάς": Η αμετρόπεια να συγκρίνεις τον γαλλικό Μάη (ή την εξέγερση των αφροαμερικάνων...) με τα όσα συνέβησαν τον Δεκέμβρη στην Αθήνα και μάλιστα να περιμένεις ότι θα αφήσει (σχεδόν...) τα ίδια ως παρακαταθήκη στο κίνημα της νεολαίας πως να απαντηθεί; Ας μας φέρει ο σ. Αλαβάνος ένα κείμενο (όχι κομματικό...) από τους... εξεγερμένους. Ενα. Μάλλον θα γεράσουμε περιμένοντας. Πάμε παρακάτω.

Το ερώτημα βέβαια δεν απαντήθει από τον σ. Αλαβάνο. Απλά ακολούθησε τη λαϊκή παροιμία που όταν ρωτήσαν το Γιάννη τι κάνει, αυτός απάντησε κουκιά σπέρνω. Η λεγόμενη εξέγερση (στα μυαλά ορισμένων νεόκοπων αριστεριστών και όψιμων ελευθεριακών - αντεξουσιαστών που βρίσκονται στη Κουμουνδούρου) άφησε πίσω της μόνο μερικές συμμορίες που στο ονομά της θα τραμπουκίζουν.
Ισως ο σ. Αλαβάνος να μην είχε χρόνο να διαβάσει την παρέμβαση του σύντροφου Δαμιανού Παπαδημητρόπουλου για τα όσα συνέβησαν τον Δεκέμβρη και την στάση της Ανανεωτικής Αριστερας, του την θυμίζω στο ποστ ΕΔΩ

Φαίνεται ότι ακόμα και τα δημοσκοπικά ποσοστά του Σύριζα που κατρακυλάνε δεν βοηθούν τον σ. Αλαβάνο να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα από την λανθασμένη στάση που κράτησε αυτός και η πλειοψηφία του Συν και του Σύριζα.

Υ.Γ. Κάποτε η Ανανεωτική Αριστερά είχε επικεφαλής προσωπικότητες όπως ο Γιάννης Πασαλίδης, ο Ηλίας Ηλιού, ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ο Λεωνίδας Κύρκος που σήμερα λείπουν όχι μόνο από την αριστερά αλλά από την πολιτική ζωή του τόπου.

buzz it!

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009

Άλλοι παπάδες ήρθανε, άλλα Βαγγέλια φέραν...








Kαταστατικό του ΣΥΝ


ΜΕΡΟΣ Α', Πολιτικές Δηλώσεις και Τύπος.


1. Η Συνέντευξη του Φώτη Κουβέλη στο Bασίλη Σκουρή, RealNews 8/2/2009. Πηγή: Ανανεωτική Αριστερά, Αναδημοσίευση.

-Τι σας ανησυχεί περισσότερο στην πορεία της χώρας;

-Η επελαύνουσα οικονομική κρίση και η ύφεση η οποία ανεξάρτητα από τα παγκόσμια χαρακτηριστικά της συναντιέται με μια εξαιρετικά εύθραστη ελληνική οικονομία και φοβάμαι ότι τα αποτελέσματα που θα καταγράφονται θα είναι εξαιρετικά δυσμενή για μεγάλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας.

-Εκτιμάτε ότι βαδίζουμε σε πρόωρες κάλπες πριν τις ευρωεκλογές;

-Δεν αποκλείω τις πρόωρες εκλογές γιατί ακριβώς τα στοιχεία της οικονομικής κρίσης θα δημιουργήσουν μια πολιτική ασφυξία η οποία εκ των πραγμάτων θα αναγκάσει την κυβέρνηση να επιλέξει τις πρόωρες εκλογές. Βεβαίως όλα τα δημοσκοπικά στοιχεία δείχνουν ότι η ΝΔ είναι δεύτερο κόμμα. Παρόλα αυτά εκλογές κάνει κάποιος είτε για να τις κερδίσει, είτε για να περιορίσει το εύρος και τον βαθμό της ήττας. Εκτιμώ ταυτόχρονα ότι ο κ. Καραμανλής είναι δυνατόν επειδή διαθέτει την εξουσία να έχει πρωτοβουλίες οι οποίες θα δημιουργήσουν καταστάσεις που θα είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν ώστε να περιοριστεί ο βαθμός της ήττας και να δημιουργηθούν οι συνθήκες, όπως πιστεύουν, οι οποίες μέσα από διλημματικές καταστάσεις για τον ελληνικό λαό να βελτιώσουν τη θέση της ΝΔ.

-Ο στόχος του κόμματός σας στην κάλπη ποιος πρέπει να είναι;

- Όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό.

-Σας είναι αδιάφορο ποιος θα είναι στην κυβέρνηση;

-Προσωπικά όχι. Θεωρώ ότι πρέπει να ενδιαφέρει τη σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά το περιεχόμενο της διακυβέρνησης.

-Αυτό κατά τη γνώμη σας πρέπει να εκφρασθεί και στην περίπτωση που δεν υπάρχει αυτοδυναμία, με το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα;

-Είναι εξαιρετικά σύνθετο ζήτημα. Πρέπει να εξαρτηθεί από στοιχεία προγραμματικού χαρακτήρα, από στοιχεία δεσμεύσεως προγραμματικών θέσεων. Δεν αναφέρομαι σε έναν άκρατο κυβερνητισμό, αλλά δεν αναφέρομαι επίσης και σε μια αυτοπεριχαράκωση του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώ ότι στο ενδεχόμενο μη αυτοδύναμης κυβέρνησης, χωρίς αυτό να σημαίνει διαδικασία πορείας προς συμμετοχή σε κυβέρνηση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να κινηθεί με υπευθυνότητα για να επηρεάσει και να εξαρτήσει το περιεχόμενο της διακυβέρνησης.

-Ψήφο ανοχής λέτε;

- Θα πρέπει όλα να εξετασθούν. Και ψήφος ανοχής και ψήφος εμπιστοσύνης, αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με τα δεδομένα εκείνης της στιγμής και πάντοτε αναφορικά και σε σχέση με στοιχεία δεσμεύσεων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.

-Η κρίση πώς αντιμετωπίζεται πιο αποτελεσματικά; Με αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή με κυβερνήσεις συνεργασίας;

-Την κρίση θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν και να την διαχειριστούν αντινεοφιλελεύθερες δυνάμεις οι οποίες είναι δυνατόν στο επίπεδο των συνθέσεων να δώσουν μια απάντηση για την εναλλακτική πολιτική πρόταση εξουσίας. Στη βάση βεβαίως μιας εναλλακτικής προγραμματικής πρότασης. Όλα αυτά, όμως, συναρτώνται με τα ίδια τα πράγματα και δεν μπορεί κανείς βολονταριστικά να καθορίζει την όποια εξέλιξη.

-Εκτιμάτε ότι σ’ αυτή τη συμμαχία χωρά και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

-Σε μια τέτοια συμμαχία, σε μια τέτοια συνεργασία, υπό προϋποθέσεις ναι. Γι’ αυτό και υποστηρίζω την άποψη ότι η εναλλακτική πολιτική πρόταση εξουσίας πρέπει να αναφέρεται στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, σε ανένταχτες δυνάμεις, σε δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας και βεβαίως και σε σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις. Πάντοτε, όμως, οι συγκλίσεις προϋποθέτουν προγραμματικές συμφωνίες και φερέγγυες πολιτικές πρακτικές που θα είναι δυνατόν να μετατρέπουν τις πολιτικές συμφωνίες στο βαθμό που υπάρχουν, σε καθημερινό, προς όφελος της κοινωνίας, πολιτικό αποτέλεσμα. Για να μετατοπίζεται η πολιτική ζωή από την βαθιά συντηρητική θέση που σήμερα βρίσκεται προς μια ουσιαστική προοδευτική κατεύθυνση. Αυτές οι προϋποθέσεις σήμερα δεν υπάρχουν.

-Κάποια στελέχη, ακόμα και κοντά στον Πρόεδρό σας, κατηγορούν ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, ως Αριστερή Πρωτοβουλία, θα οδηγήσετε το κόμμα σε διάσπαση…

-Εάν δεν είναι αφελές αυτό το οποίο λέγεται, είναι τουλάχιστον προσχηματικό…

-Συμφωνείτε με τον κ. Κύρκο ότι ο ΣΥΝ χάνει την φυσιογνωμία του ως κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς;

- Είναι δυνατόν να χάσει πολλά από τα βασικά φυσιογνωμιστικά χαρακτηριστικά. Ακριβώς και γι’ αυτό το λόγο η επιμονή μας αναφέρεται στο να είναι συνεχές παρόν ο ανανεωτικός και ριζοσπαστικός χαρακτήρας του κόμματος…

-Στις ευρωεκλογές, π.χ., πώς να εκφραστεί αυτό στην πλατφόρμα;

-Παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα συνεργατικό σχήμα και οι διαφορές όσο και οι αποχρώσες απόψεις είναι υπαρκτές, θα πρέπει να βρεθεί ένας κοινός υπαρκτός λόγος αναφορικά με το ευρωπαϊκά ζητήματα με όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Και θεωρώ ως στοιχείο αυτού του κοινού πολιτικού τόπου τον αριστερό ευρωπαϊσμό.

-Στο ευρωψηφοδέλτιο, στις δυο πρώτες θέσεις, στελέχη μόνο του ΣΥΝ ή και του ΣΥΡΙΖΑ;

- Έχω τη γνώμη ότι θα πρέπει να διαμορφωθεί το ευρωψηφοδέλτιο με τρόπο που θα δίνει βέβαια τη δυνατότητα έκφρασης όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν θεωρώ ότι οι δυο πρώτες θέσεις πρέπει να αναφέρονται σε στελέχη του ΣΥΝ.

-Δηλαδή στον κ. Χουντή και τον κ. Παπαδημούλη…

-Ακριβώς.



ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΗΓΗΘΕΙ.

-Στις εθνικές εκλογές ποιος θα είναι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι λυμένο ως θέμα;

- Όχι. Δεν έχει αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και νομίζω ότι είναι δυνατόν να βρεθεί η καλύτερη λύση. Σε κάθε περίπτωση, επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές θα πρέπει να είναι εκπρόσωπος του Συνασπισμού, γιατί ο ΣΥΝ είναι η μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.

-Και ο κ. Αλαβάνος και ο κ. Τσίπρας εκπρόσωποι του ΣΥΝ είναι, γι’ αυτό ρωτώ…

-Ναι. Νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε την καλύτερη δυνατή λύση, χωρίς να υπάρχουν προβλήματα ή και εντάσεις…

-Θα ισχύσει το καταστατικό, που προβλέπει μόνο δυο θητείες βουλευτών;

- Νομίζω ότι και αυτό είναι ένα ζήτημα που θα αντιμετωπισθεί.

-Ένας χρόνος από την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα. Τι κατά τη γνώμη σας πρέπει να προσέξει;

-Απέχω από το να δίνω συμβουλές, δεν είναι αυτός ο ρόλος μου. Εκείνο το οποίο υποστηρίζω είναι ότι χρειάζεται η μέγιστη δυνατή σύνθεση στη βάση των απόψεων που υπάρχουν, χωρίς αλαζονικές επιλογές οι οποίες διαμορφώνονται με βάση κάποιους εσωκομματικούς συσχετισμούς και όπως αυτοί καταγράφηκαν στο πρόσφατο Συνέδριο.

-Μια εβδομάδα μετά από εσάς έχει Συνέδριο το ΚΚΕ. Υπάρχουν δυνατότητες συνεργασίας μαζί του όπως πολλοί από τον ΣΥΝ υποστηρίζουν;

- Νομίζω ότι η υπόθεση της μεγάλης Αριστεράς, όπως κάποιοι την ονόμασαν, αναφερόμενοι βέβαια και στο ΚΚΕ, θα πρέπει να επανεξεταστεί. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια συνεννόησης και συνεργασίας με το ΚΚΕ. Και τούτο ανεξάρτητα από το υπαρκτό πολιτικό ζήτημα του κατακερματισμού των δυνάμεων της Αριστεράς. Οι διαφορές με το ΚΚΕ όσο και η αναδίπλωσή του και η επιστροφή σε παρελθούσες πολιτικές επιλογές είναι υπαρκτά στοιχεία που κανείς δεν μπορεί να τα υποτιμήσει. Και η όποια ενότητα ή η οποιαδήποτε αναζήτηση της ενότητας δεν μπορεί να κρίνει τις μεγάλες διαφορές που υπάρχουν τόσο για την ασκούμενη πολιτική, όσο και για τους στρατηγικούς στόχους.

___________________________________________________

2. Η απάντηση του ΣΥΝ. ΣΥΝ: Έχει «Ρεύμα» η κόντρα. Στην αντεπίθεση για τις δηλώσεις Κουβέλη, Βούλα Κεχαγιά, Εφημερίδα τα Νέα, 11 Φεβρουαρίου 2009, Αναδημοσίευση.



«Δημιουργούν πρόβλημα στον ΣΥΝ οι παρεμβάσεις Κουβέλη», διαπίστωσαν σε έντονο ύφος τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος που ανήκουν στο Αριστερό Ρεύμα. Σε σχέση με την προοπτική συμμετοχής σε μία διακυβέρνηση, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε: «Δεν γυρίζουμε την πλάτη στην προοπτική διακυβέρνησης. Μας ενδιαφέρει όμως να συμμετάσχουμε- και όχι να δείχνουμε απλά ανοχή- σε μία διακυβέρνηση που θα αλλάξει το πολιτικό τοπίο»

Βαθαίνει το χάσμα στην Κουμουνδούρου με την πλειοψηφία του κόμματος να περνά στην αντεπίθεση και να ασκεί έντονη κριτική στην ανανεωτική πτέρυγα, αφενός για τις δηλώσεις Κουβέλη περί ψήφου ανοχής ή εμπιστοσύνης στο ΠΑΣΟΚ και αφετέρου για τη «λευκή» ψήφο στο πρόγραμμα του ΣΥΝ.

ΤΑ ΜΕΛΗ της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος που ανήκουν στο Αριστερό Ρεύμα διαπίστωσαν χθες σε έντονο ύφος ότι οι παρεμβάσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος «δημιουργούν πρόβλημα στον ΣΥΝ» και ακολούθως προκάλεσαν το κορυφαίο στέλεχος είτε να παρουσιαστεί στο όργανο για να πει τις θέσεις του είτε να καταθέσει σχετική πρόταση στο επικείμενο συνέδριο του Συνασπισμού.

Ενδεικτική της έντασης που επικρατεί στο εσωτερικό του ΣΥΝ και της καχυποψίας που υπάρχει μεταξύ των στελεχών του κόμματος είναι η χθεσινή παρέμβαση του Αλέκου Φλαμπουράρη, μέλους της Γραμματείας, ο οποίος χαρακτήρισε «εκτός πλαισίου» τις απόψεις Κουβέλη και σχολίασε καυστικά (Κανάλι 1 Πειραιά): «Ας καταθέσει την πρόταση στο συνέδριο κι ας πάρει ένα 15-20% για να ξέρει ο κόσμος ποια είναι η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ». Για το πρόγραμμα
Από την πλευρά τους, οι Ανανεωτικοί της Κουμουνδούρου απάντησαν στην πλειοψηφία του κόμματος ότι οι θέσεις τους για τις συνεργασίες «είναι γνωστές εδώ και χρόνια» και μάλιστα στο παρελθόν «αποτελούσαν και την επίσημη γραμμή του ΣΥΝ», προσθέτοντας ότι θα συνεχίζουν να εκφράζουν ανάλογες θέσεις.

Σε σχέση με τα επικριτικά σχόλια που δέχτηκαν για τη γραμμή «λευκό» στην ψηφοφορία για το πρόγραμμα, αντέτειναν ότι επιθυμούν ο ΣΥΝ να διεκδικήσει τις θέσεις ένα και δύο στην ευρωλίστα και να μην εκχωρήσει τη δεύτερη θέση στους συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια ώρα πάντως, μία από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, το ΔΗΚΚΙ, ανακοίνωνε ότι διεκδικεί για δικό της στέλεχος τη δεύτερη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο.

Την απορία του για το «λευκό» των Ανανεωτών διατύπωσε, σύμφωνα με πληροφορίες, και ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας, προκαλώντας τις αντιδράσεις της πτέρυγας.

Να σημειωθεί πάντως ότι υπέρ του προγράμματος θα ψηφίσουν ορισμένα μέλη της ανανεωτικής πτέρυγας, ανάμεσά τους και ο Γιάννης Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και της Επιτροπής Προγράμματος.

___________________________________________________

ΜΕΡΟΣ Β'. Απορίες ιστολόγου ... βηξ...

3. Χρήσιμες επεξηγήσεις για την ανάγνωση και την ερμηνεία των κειμένων:

Ψήφος ανοχής: Δε σημαίνει προφανώς "ανέχομαι"!




4. Ερωτήματα:


α) Το "Δεν γυρίζουμε την πλάτη στην προοπτική διακυβέρνησης. Μας ενδιαφέρει όμως να συμμετάσχουμε- και όχι να δείχνουμε απλά ανοχή- σε μία διακυβέρνηση που θα αλλάξει το πολιτικό τοπίο" του Αλέξη Τσίπρα σε τι διαφέρει από το "Είναι εξαιρετικά σύνθετο ζήτημα. Πρέπει να εξαρτηθεί από στοιχεία προγραμματικού χαρακτήρα, από στοιχεία δεσμεύσεως προγραμματικών θέσεων. Δεν αναφέρομαι σε έναν άκρατο κυβερνητισμό, αλλά δεν αναφέρομαι επίσης και σε μια αυτοπεριχαράκωση του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώ ότι στο ενδεχόμενο μη αυτοδύναμης κυβέρνησης, χωρίς αυτό να σημαίνει διαδικασία πορείας προς συμμετοχή σε κυβέρνηση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να κινηθεί με υπευθυνότητα για να επηρεάσει και να εξαρτήσει το περιεχόμενο της διακυβέρνησης...- Θα πρέπει όλα να εξετασθούν. Και ψήφος ανοχής και ψήφος εμπιστοσύνης, αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με τα δεδομένα εκείνης της στιγμής και πάντοτε αναφορικά και σε σχέση με στοιχεία δεσμεύσεων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας" του Φώτη Κουβέλη;.

β Ι) Αλέξης Τσίπρας: "Μας ενδιαφέρει να συμμετάσχουμε σε μία διακυβέρνηση που θα αλλάξει το πολιτικό τοπίο".

β ΙΙ) Στις 12/07/08 στην πρώτη ομιλία του προέδρου του ΣΥΝ στην πρώτη συνεδρίαση , της "Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ" ειπώθηκε το παρακάτω:

[..."Στο όνομα της Αριστεράς υπάρχουν κυβερνήσεις στη Λατινική Αμερική που προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις και σε αλλαγές πάρα πολύ σημαντικές, τις οποίες πολλοί από εμάς εδώ μπορεί να θεωρούμε μεταρρυθμιστικά προτάγματα. Μιλάμε για κυβερνήσεις, όπως κυβερνάει ο Τσάβες, ο Μοράλες, ο Κορρέα στη Λατινική Αμερική."...]

Αυτό εννοείτε;



γ) "ΤΑ ΜΕΛΗ της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος που ανήκουν στο Αριστερό Ρεύμα διαπίστωσαν χθες σε έντονο ύφος ότι οι παρεμβάσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος «δημιουργούν πρόβλημα στον ΣΥΝ» και ακολούθως προκάλεσαν το κορυφαίο στέλεχος είτε να παρουσιαστεί στο όργανο για να πει τις θέσεις του είτε να καταθέσει σχετική πρόταση στο επικείμενο συνέδριο του Συνασπισμού", Εφημερίδα ΝΕΑ.

Οι απόψεις του εκφράζουν την τάση "Ανανεωτική Πτέρυγα" και εκφράζονται και στα θεσμικά όργανα του ΣΥΝ και δημοσίως από τα μέλη της τάσης από την πρώτη ημέρα της δημιουργία της.

Τα παραπάνω μόνο ως πραπολιτικοί ψίθυροι μπορούν να ερμηνευθούν που επιδιώκουν φίμωση και υποταγή.



δ) Η αποδοχή της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ από το ΣΥΝ σχετικά με την σειρά των υποψηφίων αποδεικνύει την προσπάθεια συρρίκνωσης της Ανανεωτικής Πτέρυγας και απαξιώνει την δράση του Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος ήρθε και πρώτος σε αξιολόγηση απ' όλους τους Έλληνες Ευρωβουλευτές του Ευρωκοινοβουλίου με 929 ερωτήσεις, 5 εκθέσεις, 3 γνωμοδοτήσεις και 162 παρεμβάσεις στην Ολομέλεια.

___________________________________________________



Συναφής ανάρτηση: Δεν με νοιάζει για τα "δαχτυλίδια"... (Τhe Mob Goes Wild)




buzz it!

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009

Με την Εμπειρία του Παρελθόντος και την Επίγνωση του Παρόντος κοιτάζοντας στο Μέλλον.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
Αριστερά και πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις

Τετάρτη, 28/1, στις 19.00, ξενοδοχείο Athens Imperial (Πλατεία Καραϊσκάκη, ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείο).


Η Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ οργανώνει εκδήλωση με θέμα: «Αριστερά και πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις» την Τετάρτη, 28/1, στις 19.00, με ομιλητή τον Φώτη Κουβέλη.

Παρεμβάσεις θα κάνουν οι Σταύρος Λειβαδάς και Δαμιανός Παπαδημητρόπουλος

Η εκδήλωση θα γίνει στο ξενοδοχείο Athens Imperial (Πλατεία Καραϊσκάκη, ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείο).


Ελληνική Αριστερά (1968 - 2008). Από τη διάσπαση του ΚΚΕ έως την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα. Ντοκυμαντέρ του ΣΚΑΪ




Μέρος Α'




Μέρος Β'




Μέρος Γ'




Μέρος Δ'

buzz it!

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009

Tabula Rasa και Quo Vadis




Έξυπνη κίνηση πολιτικού τακτικισμού, εν μέσω πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων εκ μέρους του Υπουργού Παιδείας κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου η πρόσκληση σε ανοιχτό εθνικό διάλογο από μηδενικής βάσεως, αφού επί της ουσίας αδειάζει οποιοδήποτε αντιπολιτευτικό επιχείρημα του τύπου «δεν κουβεντιάζουμε επί αυτών των αρχών», όταν όλες οι αρχές επαναπροσδιορίζονται ab ovo.

Σαφές επίσης ότι το αντεπιχείρημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διά στόματος κ. Άννας Διαμαντοπούλου «Μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και αλλαγή τριών υπουργών, σήμερα ο υπουργός Παιδείας είπε ότι όλα ξεκινούν από μηδενική βάση και ότι η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης είναι 'tabula rasa'. Αυτό είναι μια εύκολη απάντηση για να οδηγηθούν σε εκλογές και σε προεκλογική περίοδο, δεν είναι όμως αυτό που θέλει η χώρα. Η χώρα χρειάζεται απαντήσεις στο quo vadis.» για να καταλήξει στο αναμενόμενο «Και αυτές τις απαντήσεις θα τις δίνει καθημερινά και με συγκεκριμένο τρόπο το ΠΑΣΟΚ» έχει δύο κυρίως στόχους:

Αφενός να μας ξαναθυμίσει τα λατινικά μας και αφετέρου να αναμασήσει την προσδοκώμενη εκλογολογία.

Τελικά, μία κοινοβουλευτική περίοδος σε αυτή τη χώρα έχει μεταλλαχθεί σε μία υπερδιεσταλμένη εκλογική περίοδο με την αρωγή των δημοσκοπικών εταιριών και παν μέτρο δεν είναι τίποτε άλλο από προεκλογική εξαγγελία;

Όμως, το quo vadis δεν είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται η χώρα. Και ο πλέον απαίδευτος έχει πια αντιληφθεί ότι ο δρόμος οδηγεί στο γκρεμό. Μία επιπλέον διαπίστωση δεν κρίνεται απαραίτητη και από αναλύσεις πολιτικές και παρα-πολιτικές αυτή η χώρα βρίθει.

Δει δη λύσεως, ω, πολίτες της Ελλάδος και άνευ τούτης ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων.

Βεβαίως, η κ. Διαμαντοπούλου αμέσως μετά δηλώνει ότι «Το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει σε όλα τα θέματα τη συγκεκριμένη πρότασή του», καίτοι «Τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει από μόνο του. Η αλλαγή του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προϋποθέτει πολύ σημαντικές αλλαγές στο Γενικό και στο Τεχνικό Λύκειο». Γνωστό. Ουδεμία γλαύκα εις Αθήνας επ' αυτού εκόμισε.

Ρητορική, δημοσκοπική ή όχι, η πρόταση του Άρη Σπηλιωτόπουλου, πέραν της αδυναμίας της Κυβέρνησης να δώσει λύσεις ουσιαστικές επί του ζητήματος, είναι καινοφανής για τα ελληνικά δεδομένα και νοοτροπίες.

Εκτός τόπου και χρόνου το ΚΚΕ θα τονίσει ότι τα δύο μεγάλα κόμματα μας παραπλανούν: «Είναι οι βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ για την Παιδεία που και οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με συνέπεια υλοποιούν, η εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση και η προώθηση αντιδραστικών αλλαγών, ώστε όλη η εκπαίδευση να υπηρετεί τις σημερινές ανάγκες της κερδοφορίας της πλουτοκρατίας» καλώντας σε αγώνες «για να μην υλοποιηθούν οι αντιδραστικές αλλαγές στην Παιδεία».

Ερώτημα: Ποιες αντιδραστικές αλλαγές;

1. Εάν το θέμα συζητηθεί εξ' αρχής, καλείται και το ΚΚΕ να συμβάλλει παραγωγικά, ώστε οι όποιες αλλαγές να πάψουν να είναι αντιδραστικές.

2. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το Κεφάλαιο δεν καταργείται. Παρακάτω;

Σε αυτά να προσθέσουμε:

Η πλουτοκρατία και η εμπορευματοποίηση στην Παιδεία πώς ορίζεται; Με τη θέσπιση ιδιωτικών σχολείων και ΑΕΙ ή με τη δωρεάν προς όλους κακής ποιότητας δωρεάν παιδείας, που, ως γνωστόν, ευνοεί την άνθιση της Παραπαιδείας; Και εδώ έχουμε δύο τελείως διαφορετικές ποιοτικές παραμέτρους.

Το ιδανικό θα ήταν βεβαίως υψηλής ποιότητας δωρεάν παιδεία προς όλους, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα παραμείνει μία ακόμη ουτοπία στους πόθους των τελευταίων ρομαντικών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Νίκου Φωτόπουλου «Χτίζονται Πολιτείες Απαίδευτων», που δημοσιεύθηκε και στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 15ης Νοεμβρίου 2008 προτείνοντας μοντέλα των Education Action Zones που εφαρμόστηκαν στη Βρετανία και των Ζones d' éducation prioritaire εκ Γαλλίας, επισημαίνοντας ότι οι δείκτες εκπαίδευσης και ανάπτυξης ανά περιοχές είναι συμφυείς, κατά συνέπεια, ο ήδη ταξικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης επιβαρύνεται και από μία σειρά τοπικών και περιφερειακών ανισοτήτων. Το μοντέλο αφορά στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και έχει να κάνει πολύ λίγο -έως καθόλου με ΤΕΙ και ΑΕΙ- και δεν είναι καινούργιο. Εφαρμόζεται στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γαλλία από τις αρχές της δεκαετίας του '80.

Η διαφορά βέβαια είναι ότι η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος προαπαιτεί και ένα κράτος αποκεντρωμένο και ικανό να λειτουργήσει στην περιφέρεια, η οποία μονίμως εν Ελλάδι πάσχει από δυσανεξία εφ' όλης της ύλης και σε όλους τους τομείς, πόσο μάλλον στην Παιδεία.

Και επιπλέον ασχολείται μάλλον με το πρόβλημα ποιότητας στην Παιδεία της περιφέρειας με στόχο την είσοδο στα ΑΕΙ σε μια κοινωνία που αδυνατεί να απορροφήσει εργασιακά τους χιλιάδες αποφοίτους Ανώτερων και Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, με πρόσθετη τη σκιά της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Φαίνεται ότι η χώρα μας έχει μακρύ δρόμο ακόμα να διανύσει, ώστε στον αρχαίο της πολιτισμό να προσθέσει και κάτι ακόμη απ' το σύγχρονο, για να μπορεί στην αυγή της τρίτης χιλιετίας να καλείται ακόμη το κράτος - λίκνο της Ευρώπης.

Αd referandum και επί τω έργω. Για να θυμηθούμε κι άλλο τα λατινικά μας. Altissima quaeque flumina minimo sono labi. [1]


______________________

Σημειώσεις

[1] Οι βαθείς ποταμοί κυλούν με το μικρότερο δυνατό θόρυβο.

*Aναλύσεις των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των Zones d’éducation prioritaire στα γαλλικά εδώ



© Ελένη Καλλιανέζου, Αθήνα 14 Ιανουαρίου 2009, Αναδημοσίευση από το Ιστολόγιο Αd astra per aspera

buzz it!