Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Με πολλά μέτρα και σταθμά...

Tου Πασχου Μανδραβελη

Hταν πολλά τα στελέχη του Συνασπισμού που πανηγύρισαν για το πρόσφατο δημοψήφισμα της Βενεζουέλας, το αποτέλεσμα του οποίου «νομιμοποιεί» τον Ούγκο Τσάβες να διεκδικήσει και τρίτη θητεία στο προεδρικό αξίωμα. «Πρόεδρος για όσο θέλει ο λαός» έγραψε περιχαρής εις εκ των στελεχών του Αριστερού Ρεύματος. Τα ίδια στελέχη σήμερα επιχειρούν να θέσουν περιορισμό δύο θητειών στους βουλευτές του Συνασπισμού με το πρόσχημα της ανανέωσης. Ετσι, για τη Βολιβία ισχύει το «πρόεδρος για όσο θέλει ο λαός», ενώ για την Ελλάδα «βουλευτής για όσο θέλει το κόμμα», ασχέτως της θέλησης του λαού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αριστερά χρησιμοποιεί πολλά μέτρα και σταθμά για να επιτύχει τους σκοπούς της. Μόλις πριν από μια εβδομάδα η «Αυγή» παρουσίαζε το συνέδριο της ΠΟΣΔΕΠ ως σύγκρουση δύο πόλων: «Από τη μια η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών (μια πολυσυλλεκτική αριστερή συμμαχία στην οποία μετέχουν πανεπιστημιακοί του ΣΥΡΙΖΑ, άλλων πολιτικών αριστερών σχημάτων ή ανένταχτοι αριστεροί). Από την άλλη, η Αντι-Συσπείρωση στη Συσπείρωση. Ενα μπλοκ ετερόκλητο...» (Αυγή 1.3.2009). Ετσι, οι του Αριστερού Ρεύματος πανεπιστημιακοί αποτελούσαν «μια πολυσυλλεκτική αριστερή συμμαχία», ενώ οι αντίπαλοί της «ένα μπλοκ ετερόκλητο». Η διαφορά του «πολυσυλλεκτικού» και του «ετερόκλητου» είναι ίδια με τη διαφορά μεταξύ Τσάβες και Κουβέλη. Στη μια ισχύει το «κανένας θεσμός, μόνο ο λαός», στην άλλη «κανένας λαός, μόνο το κόμμα».

Με τέτοιες τακτικές ιστορικά χαντακώθηκε η Αριστερά. Δεν ήταν η επαναστατικότητά της που δεν έθελγε τις μάζες ούτε το κατεστημένο που βυσσοδομούσε εναντίον της. Κυρίως ήταν η ιδεολογική αναξιοπιστία, που από τη μια ορθώς πάλευε για διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων στη δύση, ενώ από την άλλη έκλεινε τα μάτια στις δικτατορίες του ανατολικού μπλοκ. Ετσι, ενώ το ΚΚΕ μαχόταν κατά της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη, υποβάθμιζε (τρώγοντας μάλιστα φράουλες) το ατύχημα του Τσερνομπίλ. Στη δεκαετία του ’80 ήταν κατά των Πέρσινγκ και Κρουζ, δεν έλεγε όμως κουβέντα για τους σοσιαλιστικούς SS-20. Ενώ καταδίκαζε με τα πιο σκληρά λόγια τη φαιά τρομοκρατία, βάφτιζε την κόκκινη «πολιτικό έγκλημα».

Εχοντας τόσα μέτρα και σταθμά, η Αριστερά δεν μπόρεσε να γίνει αξιόπιστη λύση. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η λενινιστική - σταλινική προσέγγιση των πραγμάτων, ενώ ήταν κάποτε προνόμιο του ΚΚΕ, διαχέεται πλέον στον όμορο χώρο του, στην πάλαι ποτέ ανανεωτική Αριστερά. Μια Αριστερά που έφυγε από το ΚΚΕ επειδή υπήρχαν πολλά μέτρα και σταθμά. Το ΚΚΕ εσωτερικού γεννήθηκε επειδή πολλοί αριστεροί ένιωσαν γελοίοι να μάχονται κατά της ελληνικής δικτατορίας των συνταγματαρχών, ενώ ταυτόχρονα το κόμμα τούς υποχρέωνε να ευλογούν την εισβολή των σοβιετικών τανκ στην Τσεχοσλοβακία. Δεν ήταν μόνο προάσπιση της εσωκομματικής δημοκρατίας ούτε της δημοκρατίας στην Ανατολική Ευρώπη. Ηταν η προάσπιση της κοινής λογικής από τα στελέχη του εσωτερικού, σε αντίθεση με τα στελέχη του εξωτερικού που από την ασφάλεια των ανατολικών καθεστώτων έφτιαχναν την πραγματικότητα κατά τις επιταγές του Πολιτμπιρό.

Αυτή η παράδοση της λογικής που χαρακτήριζε την ανανεωτική Αριστερά σβήνει. Η πλειοψηφούσα συνιστώσα μετατρέπει τον ΣΥΝ σε ΚΚΕ, με όσα μέτρα και σταθμά χρειάζονται ο Τσάβες και ο σοσιαλισμός.

Πηγή: Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

buzz it!

5 σχόλια:

Κόκκινη Πιπεριά είπε...

Πόσο δίκιο έχει ο Πάσχος; Πόσο;

Αστερόεσσα είπε...

Πόσο λοιδωρήθηκε και μπήκε στον Index Librorum Prohibitorum ο Πάσχος; Πόσο; :)

Σπίθας είπε...

Μα ο Πάσχος δεν είναι "επαναστάτης"!
Είναι συντηρητικός και ρεφόρμας, όπως και ο Γ.Πανούσης ή ο Γουσέτης !
Που ενώ έγραφε στην Αυγή εβδομαδιαίως του ζήτησαν να γράφει...λιγότερο, μία στο τόσο!
Αποχώρησε, ο άνθρωπος, θα αναφερθώ και στην επιστολή του...

Επίσης ουδέποτε αναφέρθηκαν στο κείμενο που υπέγραψαν οι παρακάτω (άνθρωποι του συστήματος, άραγε?) για τον ξυλοδαρμό του Πανούση!
Υπογράφουν (με αλφαβητική σειρά):

Χρήστος Αστερίου, Θανάσης Βαλτινός, Βασίλης Βασιλικός, Αλέξης Βερούκας, Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Γαβράς, Ρέα Γαλανάκη, Νίκος Δαββέτας, Πόπη Διαμαντάκου, Λένα Διβάνη, Απόστολος Δοξιάδης, Μάρω Δούκα, Αλκη Ζέη, Νίκος Θέμελης, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αθηνά Κακούρη, Τάκης Καμπύλης, Ιωάννα Καρυστιάνη, Κώστας Κατσουλάρης, Δήμητρα Κολλιάκου, Γιάννης Κοντός, Γιώργος Κορδομενίδης, Μένης Κουμανταρέας, Αχιλλέας Κυριακίδης, Κάτια Λεμπέση, Ηλίας Μαγκλίνης, Πέτρος Μάρκαρης, Τάσος Μπουλμέτης, Δημήτρης Νόλλας, Γιώργος Ξενάριος, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Αλέξης Πανσέληνος, Βασίλης Παπαβασιλείου, Ελένη Παπάζογλου, Νικηφόρος Παπανδρέου, Βασίλης Πεσματζόγλου, Αννα Πατάκη, Νίκος Περράκης, Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Δημήτρης Ρηγόπουλος, Ολγα Σελλά, Σάκης Σερέφας, Γιάννης Σμαραγδής, Χρύσα Σπυροπούλου, Εύα Στεφανή, Ντίνος Σιώτης, Κατερίνα Σχινά, Δημήτρης Σωτάκης, Πέτρος Τατσόπουλος, Δημήτρης Τζιόβας, Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Λίζυ Τσιριμώκου, Φίλιππος Τσίτος, Μισέλ Φάις, Δημήτρης Φιλιππίδης, Θανάσης Χειμωνάς, Περικλής Χούρσογλου, Ανταίος Χρυσοστομίδης.

(Καθημερινή 20/2/2009)

Βέβαια τα βιβλία και τα έργα πολλών τα μνημονεύουμε και τα θυμόμαστε, ακόμη..

"Αρχαία Σκουριά",
"Βραδυές Μπαλέττου"(Αλ.Πανσελ)
"Η κόρη της Ανθής Αλκαίου" (Φ,Τσαλικ)
.....
Τι να πρωτοθυμηθείς...

Και αναφερόμαστε και στο "Κιβώτιο" του Άρη Αλεξάνδρου (Αυγή!), προσφάτως...

υ.γ.
"Άλλα μου λεν τα μάτια σου και άλλα τα φιλιά σου"

Σπίθας είπε...

Εχουμε "εισοδισμό" στην ψηφοφορία:)
Ανεβαίνουν τα ποσοστά του Ρεύματος!
Σε λίγο η Ανανεωτική Πτέρυγα θα ψηφίζει Τσίπρα, ενώ χθές είχαμε φραστικές επιθέσεις εναντίον των ανανεωτικών που αποχώρησαν, αφού πρώτα αποχώρησε ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Α.Τσίπρας στην συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας που διεξήχθη για να συζητήση το αποτέλεσμα του ευρωψηφίσματος και την αρχική θέση του ΣΥΝ: "Οι δύο πρώτες θέσεις στον ΣΥΝ".

Οι "φραστικές επιθέσεις" (των νεολαίων, ως συνήθως..) είναι η πάγια τακτική τους το τελευταίο διάστημα στις συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας.
Στο Συνέδριο πήραμε μια γεύση από τον "δημοκρατικό" τους πνεύμα, εν μέσω γιούχα και αποδοκιμασιών στις ομιλίες της μειοψηφίας.

Εσείς, η "δημοκρατία σας, η ανατροπή σας και ο γρύλλος σας...

Σπίθας είπε...

Διαφωνώ με τον Πάσχο Μανδραβέλη.
Δεν υπάρχουν "πολλά μέτρα και σταθμά"

Ένα είναι το μέτρο, ένα είναι το κόμμα, μία είναι η πολιτική άποψη.

"Όποιος διαφωνεί να φύγει!"
Το μότο του ρεύματος.
Και όποιος δεν φεύγει τον "διώχνουμε"
Δες:
Παπαγιαννάκη
Γουσέτη( από την ΑΥΓΉ)
Παπαδημούλη
Κουβέλη
.....

Ας σταματήσουμε να τους δίνουμε άλλοθι και να στηρίζουμε "εμμέσως" με την παρουσία μας ένα "μόρφωμα" που δεν έχει σχέση με τις ιδρυτικές καταστικές αρχές της Ανανεωτικής Αριστεράς.

Μακριά...